Vitamin Öğretmen Portalı

10 yaşındayken, kuzenim beni okuduğu tıp fakültesine götürmüştü.

Ve özel bir jest olarak, beni patoloji laboratuarına soktu

ve bir kavanozdan gerçek bir beyin alıp benim elime verdi.

Ve işte oradaydı:

insan bilincinin koltuğu, insan bedeninin enerji santrali avuçlarımın arasındaydı.

Ve o gün, büyüdüğümde bir beyin doktoru olacağımı biliyordum.

Veya bir bilim insanı ya da buna benzer bir şey…

Yıllar sonra, nihayet büyüdüğümde hayalim gerçek oldu.

Ve bugün sizinle paylaşmak istediğim,

çocuklarda disleksinin nörolojik nedenleriüzerine doktora yaparken karşılaştığım

ürkütücü bir gerçek…

Altı çocuktan birinde, bu her altı çocuktan biri demek,

bazı gelişimsel bozukluklar olduğu tahmin ediliyor.

Bu, çocukta zihinsel gelişimi yavaşlatan

ve kalıcı zihinsel bozukluklara neden olan bir rahatsızlık…

Bu da bugün burada bulunan her birinizin ve hepinizin

gelişimsel bozukluk yaşayan en azından bir çocuk tanıdığı anlamına geliyor.

Ama benim asıl aklımı karıştıransa şu:

her ne kadar bu bozuklukların hepsi ve her biri beyinden kaynaklanıyor olsa da,

bu bozukluklar genelde gözlemlenebilirdavranışlara bakılarak teşhis ediliyor.

Ama bir beyin bozukluğuna beyne bakılmadan teşhis konulması,

bir bakıma kalp sorunu yaşayan bir hastanın kalbine bakmak için

EKG veya göğüs röntgeni çekilmeden

sadece fiziksel semptomlara dayalı olarak tedavi edilmesine benziyor.

İçgüdülerim bana bir beyin rahatsızlığını doğrubir şekilde teşhis ve tedavi etmek için

beyne doğrudan bakılması gerektiğini söylüyor.

Sadece davranışa bakmak,

bulmacanın önemli bir parçasının atlanmasına neden olabilir

ve çocuğun sorunlarının eksik hatta yanıltıcı bir resmini çıkarabilir.

Ama tıp teknolojisindeki onca gelişmeye rağmen,

her altı çocuktan birinde görülen beyinbozukluklarının tanısı hâlâ çok sınırlı...

Ve sonra Harvard Üniversitesi’nde gelişmiş bir tıp teknolojisini alıp

nihayet beyin araştırması yerine çocuklardakibeyin bozukluklarının tanısı için kullanan

bir ekip ile karşılaştım.

Onların çığır açan teknolojisi,

gerçek zamanlı olarak beynin EEG'sini veya elektrik aktivitesini kaydediyor.

Bu da bizim çeşitli fonksiyonları gerçekleştirirken beyni izlememize

ve daha sonra bu fonksiyonlardaki en ufakanormalliği bile tespit etmemize olanak tanıyor:

Görme, dikkat, dil, işitme gibi fonksiyonlardaki…

Daha sonra Beyin Elektrik Aktivitesi Haritalama adı verilen bir program,

beyindeki bu anormalliğin kaynağına dair bir üçgen belirliyor.

Ve İstatistiksel Olasılık Haritalamaadı verilen bir diğer program da,

daha sonra bu anormalliklerden herhangi birinin

klinik olarak önemli olup olmadığını belirlemekiçin matematiksel hesaplamalar yapıyor.

Ve bize çocuğun semptomların çok daha doğru bir nörolojik tanısını veriyor.

Ben de bu ekibin klinik kolundaki nöro-fizyoloji bölümünün başına geçtim.

Ve nihayet bu teknolojiyi

gerçekten beyin bozuklukları olan çocuklarayardımcı olmak için kullanabildik.

Ve bunu söylemekten çok mutluyum ki,

şimdi bu teknolojiyi Hindistan’da da kurmaya hazırlanıyorum.

Size hikâyesi ABC haberleri tarafından daaktarılan bir çocuktan bahsetmek istiyorum:

Yedi yaşındaki Justin Senigar, çok ağır otizm teşhisi ile bizim kliniğimize geldi.

Pek çok otistik çocuk gibi onun da zihni vücudunun içine hapsolmuştu.

Sadece birkaç saniyeliğine gerçekten “dışarı çıkabildiği” anlar oluyordu.

Doktorlar, ailesine asla iletişim kuramayacağını

veya sosyal etkileşimde bulunamayacağını söylediler.

Ve büyük ihtimalle hiç bir zaman çok fazla konuşamayacağını…

Bu çığır açan EEG teknolojisini

Justin’in beynine gerçekten bakmak için kullandığımızda,

elde ettiğimiz sonuçlar şaşkınlık vericiydi.

Justin’in neredeyse kesinlikle otistik olmadığı anlaşıldı.

Aslında otizmin semptomlarına benzeyen semptomlara neden olan

çıplak gözle görülmesi imkânsız olan beyin nöbetleri geçiriyordu.

Justin’e bu nöbetler için ilaç verildikten sonraonda yaşanan değişim inanılmazdı.

60 gün içinde, kelime haznesi 2-3 kelimeden 300 kelimeye çıktı.

Ve iletişimi ve sosyal etkileşimi o kadarilerledi ki normal bir okula kabul edildi

ve hatta karate şampiyonu oldu.

Araştırmalar, çocukların %50’sinin,

otizm teşhisi konulanların neredeyse %50’sinin

aslında gizli beyin nöbetleri geçirdiğini gösteriyor.

Bunlar benim test ettiğim çocukların yüzleri...

Hepsinin tıpkı Justin'inki gibi hikâyeleri var.

Bu çocukların hepsi kliniğimize otizm, dikkat dağınıklığı bozukluğu,

zekâ geriliği, dil sorunları teşhisleri ile geldiler.

Ama aksine bizim EEG taramalarımız,

davranış değerlendirmelerinden tespit edilmesi mümkün olmayan,

beyinlerinin içinde gizli çok belirgin sorunları ortaya çıkardı.

Yani bu EEG taramaları,

bizim bu çocuklara çok daha doğru nörolojik tanılar koymamızı

ve çok daha hedefe odaklı tedaviler vermemizi sağladı.

Çok uzun zamandır gelişimsel bozuklukları olan çocuklar,

gerçek problemleri tespit edilmedenkötüleşmeye bırakılırken

yanlış teşhislerin cefasını çektiler.

Ve çok uzun zamandır, bu çocuklar ve aileleri

gereksiz hayal kırıklıkları ve üzüntüler yaşadılar.

Ama artık sinir biliminde yeni bir çığırdayız.

Bu çığırda artık nihayet gerçek zamanlı olarak

doğrudan beyin fonksiyonlarına hiçbir risk, yan etki olmadan,

müdahale etmeden bakabiliyor

ve çocuklardaki çoğu sorunun gerçek kaynağını bulabiliyoruz.

Eğer bugün aranızdan sadece birkaçınızı bile

gelişimsel bozukluk yaşayan sadece bir çocuğun ailesi ile

bu öncü tanısal yaklaşımı paylaşmanızkonusunda etkileyebildiysem,

belki de bir beyindeki bir bulmaca daha çözülecek.

Bir zihin daha serbest kalacak

ve sistem tarafından yanlış teşhis konulan

veya hatta teşhis konulamamış bir çocuk daha

hâlâ iyileşmek için zamanı varken sonundagerçek potansiyelinin farkına varacak.

Ve bütün bunlar sadece çocuğun beyindalgalarını seyrederek başarılacak…

Teşekkürler…

“Bu reklam filmi, ted.com’dan alınmış olan orijinal videonun sonunda yer almaktadır.”